20 Haziran 2015 Cumartesi

KÜTÜPHANELER OKULLARA VE TOPLUMLARA NASIL ÖNCÜ OLUYOR VE İLHAM VERİYOR


Çeviren: Betül Yördem

Orijinal metin için tıklayınız

Öğrenciler, Chattanooga Halk Kütüphanesi'nde Etsy'nin pilot El Sanatı Girişimi programı tarafından sağlanan ekipmanlarla nasıl muhteşem fotoğraflar çekilebileceğini öğreniyorlar. (Courtesy of Mary Barnett)



Halk kütüphanelerinin artık sadece kitaplarla değil aynı zamanda e-kitaplarla dolu olduğu gayet iyi biliniyor. Birçok kütüphaneler 21.yüzyılın dijital çağ değişimini alıyor. Çok sayıda dijital teknolojiler, kreasyon yaratacak alanlar, hatta video film sistemleri ve üç boyutlu yazıcılar ülke genelindeki birçok kütüphanede yer alıyor.

Fakat Aspen İletişim Enstitüsünden 21.yüzyılda kütüphanelerin halka nasıl hizmet edebileceği konusunda tekrar düşünmemiz için henüz bir haber alındı. Grup yöneticisi şöyle dedi: ‘Zorluğa Yükselme: Halk Kütüphanelerini Tekrar Planlama’  tüm ülkede yer alan yeniliklerin hızını ve heyecanını yakalamayı, ve bu yeniliklerin halk üzerindeki etkisini amaçlar. Raporda sorar: “Tüm yeni teknoloji ve katmanlı ağlarla, bugünkü gelişmelerin ötesinde neler yapılabilir?”

Halk Kütüphaneleri İletişim Grubu Bill ve Melinda Gates Kuruluşunun Küresel Kütüphaneler Grubu tarafından desteklendi ve 34 tane kütüphane alan liderleri, yöneticiler, hükümet yetkilileri, eğitim uzmanları ve toplumu geliştirme vizyonu düzenlendi. Grup dijital çağda işe yarayan kütüphanelerin büyük örneklerini göstermekten fazlasını amaçlıyor.

Garmer şöyle dedi: “Biz kütüphaneler hakkında yeni düşünceler için öğrenme, yaratıcılık ve toplum içinde yenilik platformu olarak ve kütüphanelerde yeni ağ formlarının oluşturulması için yeni bir katalizör sağlamak istiyoruz.” “Eğer bu rapor yerelde, devlette ve ulusal düzeyde kütüphanelerin nasıl kullanılacağı konusunda tekrar düşünme ve bunun üzerinde yapısal olarak hareket etme sorumluluğunu teşvik ederse, o zaman grubun hedefine ulaşılmış olacak.” dedi.

The Chattanooga Halk Kütüphanesi (Courtesy of Mary Barnett)


Gerçek  İhtiyaçların Karşılanması

Bir kütüphanenin nasıl olabileceği konusunda tekrar düşünmeleri için ve kendi toplumlarının bu değişikliklerin pozitif ve başarılı yanlarını kararlı biçimde yanıtlamaları için Tennessee, Nashville ve Chattanooga bölgelerindeki iki şehir raporunda vurgulandı.

Corinne Hill 2012 yılında Chattanooga Halk Kütüphanesine yetkili müdür olarak atadığında, şehir sadece kendi kitaplığının durumuyla alakalı üzücü bir rapor almıştı. "Bu gerçekten kötü bir rapor oldu," dedi Hill. “Danışman geldi ve sistemin temel olarak bozulduğunu söyledi.” Çünkü kütüphanenin tepeden tırnağa yeniden inşa edilmesi gerekiyordu, yönetim kurulunun gerçekten farklı bir şey yapmaya açık olduğunu söyledi ve o da bu fırsatı gördü.

Aynı zamanda Chattanooga bir dönüşüm geçiriyordu. Şehir liderleri, Batı yarımkürede ilk kez, kamu yararı olarak tüm şehre saniyede 1  gigabit internet hızı sağladı. Hill yeni “GigCity” markasını güçlendirmek için, kütüphaneyi geliştirmek ve genişletmek için büyük bir fırsat gördü.

Yeni Zelanda'dan gelen ziyaretçiler, Chattanooga Halk Kütüphanesi'nde kütüphanenin dijital kapasitesinin yanında dokuma tezgahını da inceliyorlar. (Courtesy of Mary Barnett)


“Kütüphanede bu çeşit hıza sahip olmak harika bir şey.” dedi Hill. Ödeneklerin yardımıyla ve kütüphanenin işletme bütçesiyle, altyapı ile yüksek internet hızını işlemek için şehir kütüphanesinin donatımına yatırım yaptı, daha sonra sundukları şeyin üzerine çalışma yaptı.

Kütüphanenin dördüncü katı tarihsel depolama olarak kullanıldı, fakat Hill orayı alıp halkın kullanabileceği bir yere taşımaya karar verdi. “Bütün depoyu boşalttık ve 1930ların fabrika alanının tüm cazibesiyle, beton zeminlerle ve bu şekilde her şey ile birlikte yeni bir alana çevirdik.” dedi. “Şimdi burası kamusal bir alan. Eğer bir fikriniz varsa burada geliştirebilirsiniz.”

Bugünlerde dördüncü kat, alanı örnek biçmek için kullanan bir gelinlikçi ve bir yazarı misafir olarak bulunduran çeşitli işletmelerin evidir. Hill’in amacı sadece popüler bir üç boyutlu yazıcı gibi yüksek teknolojiyi önermek değildi, aynı zamanda düşük teknolojiyi de önermekti. “Dikiş sınıflarımız var, bir şeyler yapma konusunda alanın doğal uzantısı olan bu popüler programları geliştirdik.” dedi. “Ve şimdi de tekstil piyasasındayız! Bir dokuma tezgahı getirdik ve gerçekten çok beğenildi. Biz toplumun bir şeyler yapabileceği ve gelebileceği yerde oluyoruz. Evet, gigabit çok popüler fakat bu diğer şeyler çok gerçek, çok yapıcı bir hareket.”

Ve çok yakında, dördüncü kata, web sitesine göre “gigabit ile ilgili deney ve öğrenme için özel olarak tasarlanmış, ayrı ama kapsayıcı iş bağlantılı bir alan” olan gigabit laboratuvarı ekleniyor olacak. Bu bağlantı seviyesi Hill’e göre yeni fırsatlar yaratacak. ”Bizim mesleğimiz halkımız gigabite sahip olduğu zaman neler yapacağını anlamasına yardımcı olacak.” dedi Hill. “Elektiriğin yeni geldiği günlerdeki gibi. Bir kere ışığı açıyorsunuz, peki sonra ne yapmak istiyorsunuz? Bütün bu elektrikle ne yapıyorsunuz? Biz de aynı şeyi yapıyoruz.”

Günde neredeyse 700 çocuk ve genç kütüphanenin gençlere ayrılmış ikinci katıyla meşgul oluyor. Üç boyutlu yazıcı ve oyun salonu çocukları sadece baştan çıkarmıyor, aynı zamanda çocuklar Mozilla tarafından sağlanan yazılımı kullanarak video düzenleme, kodlama yapma veya Chrome kitabıyla yere uzanma ve okul projesi için araştırma yapmayı öğrenebiliyorlar. Hill ve onun ekibi aynı zamanda gençlerin kendi Etsy mağazalarında işe başlamalarına yardım etmek için online Etsy elişi pazarında işe katıldılar. ”İlk işinizin kendi dükkanınız olacağını hayal edebiliyor musunuz?” dedi Hill.
Birçok aile ve öğretmenler tüm bu teknoloji aletlerinin öğrencileri kitap okumaktan uzaklaştıracağı konusunda endişelenirken, Hill asıl gerçeğin bunun zıttı olduğunu, öğrencilerin baskı kitap okumayı zevkli bulduğunu ve teknolojiyi okulla ilişkilendirdiklerini söyledi.

Nashville'n  in Sınırsız Kütüphanesi ve Aspen Enstitüsü raporunun birçok misyonu gibi Hill Chattanooga kütüphanesini "Özellikle içinde yaşadığımız çağda, yaşam boyu öğrenme için bir katalizör" haline dönüştürmeyi umut ettiğini söyledi.

“Kamusal alanda insanlara erişim vermek vergi dolarlarını fazla kullanmak oluyor.” dedi Hill. “Biz gerçekten kütüphanelerin rolünü genişletmiyoruz. Biz her zaman ne yaptıysak o yapılıyor, biz sadece farklı şeyler kullanıyoruz. Biz merak ve yaratıcılık için bir yeriz, öğrenme için, deney için bir yeriz. Bu her zaman kütüphanenin misyonu oldu. Biz sadece farklı araçları kullanıyoruz.”

Mobil Kütüphaneler Ötesinde

Nashville’de belediye başkanı Karl Dean’in halk kütüphanesi ve okul kütüphaneleri arasındaki "duvarları yıkmak" için fikri vardı. Ayrıca Kütüphaneler Diyalog Grubunun da üyesi olan Dean, teknolojinin öğrencilerin hayatlarının her alanında bilgiyi alma şekline göre değiştiğini farketti, ama okul kütüphaneleri sunabilecekleri malzemelerin uygunluğunu ve kalitesini yüksek tutmak için çabaladı.

Böylece Dean kütüphane müdürü Donna Nicely ile birlikte, devlet okulu öğrencileri için okulu terk etmek zorunda kalmadan, tüm halk kütüphanesi kataloğuna erişmeleri için bir yol olan Sınırsız Kütüphaneler programını oluşturdu. Öğrenciler halk kütüphanesinin sunduğu kitaplar, müzik ve dvd’leri de içeren herhangi bir malzemeyi kontrol edebiliyor ve aynı zamanda okul kütüphanesi ile iPad ve e-okuyucuları da kontrol edebiliyor ve halk kütüphaneleri her gün okullara doğrudan malzemeleri teslim ediyor.

Az miktar okulla deneme programına başlayan Dean gururla şunu söyleyebilir ki, Sınırsız Kütüphaneler artık her Nashville devlet okulunda kullanılabilir. Kütüphanelerin öğrenciler üzerindeki etkisi hayrete düşürüyor. “Programa kayıtlı olan 28.000 öğrenci dışında, 15.000 kişi ilk defa Sınırsız Kütüphaneler sayesinde halk kütüphanesini kullandı. Ve okul kütüphanelerinde dolaşım yüzde 79 artmıştır."

Nashville Belediye Başkanı Karl Dean, Dupont Tyler Ortaokulu'ndan bir öğrenci ile birlikte. Okul, 'Sınırsız Kütüphane' programında işbirliği yapıyor ve programa göre kütüphanesini yeniliyor.


Sınırsız Kütüphaneler aynı zamanda, araştırma makaleleri ve projeler için kaliteli malzemeye daha iyi erişimle halk kütüphanelerinde öğrencilere milyonlarca cilde ulaşım vererek öğretmenlere de yardımcı oldu. Ve her şeyden önce, program parası yetmeyen veya evden kütüphaneye ulaşmakta zorluk çeken birçok çocuğa kitap ve materyallere erişim sağlar.

Dean kütüphanelere büyük inancı olduğunu söyledi ve kütüphanelerin alakasız olmaktan uzak olduğunu söyledi. “İnsanların bilgisayarlara, dijital kitaplara ve DVD’lere ulaşmaya ihtiyaçları var.” dedi Dean. “Kütüphaneler birçok nedenlerden dolayı  (iki tane yeni Nashville kütüphane kurmasının sebebi) toplama yerleridir.” dedi Dean,  terk edilmiş bir alışveriş merkezi içinde bir toplum merkezinin bir parçası olması da bir sebeptir. “Onlar müthiş popüler, her toplum bir tane istiyor ve talep bitmiyor.” dedi. “ İleride şehirlerde daha önemli rol oynayacaklar.”

Garmer toplumda halk kütüphanelerini bağlama ve destekleme olduğu zaman Dean’in  vizyoner bir lider olduğunu haber için büyük bir örnek olduğunu söyledi. Okullar kütüphanelerin bariz bir ortağı olmakla birlikte, bütçenin farklı kısımlarını ortaya çıkarıyorlar ve iki farklı profesyonel toplulukların bir parçasıdır, onların "silolarını" yıkmak zordur. “Liderler kutunun dışında adım attığında ve bir kütüphanenin toplumda neler yapabileceğini yeniden düşündüklerinde yeni ortaklıklar ve işbirlikleri doğal olarak akmaya başlayacaktır.” dedi.

Geleceğe baktığımızda, Dean’in, Nashville okul kütüphanelerinin sınırsız doğası için, onların teknolojisini yükseltmenin yanı sıra “okuldaki en havalı alanlar” yaratmak için fiziksel yerlere yatırım yapma gibi daha fazla planları var. “Eğer istediğiniz şey şehrin yaşam boyu öğrenenlerle dolu olması ve  yaratıcı bir yer olmak ise kütüphaneleriniz olmak zorunda.” dedi Dean. “Kütüphaneler bunların yapılması için en iyi yol.”


14 Haziran 2015 Pazar

ÇOCUKLARI YENİLİKÇİ OLARAK BÜYÜMEYE TEŞVİK ETMENİN 5 YOLU


Çeviren: Seren Bayar

Orijinal Metin için tıklayınız 




ÇOCUKLARIN RİSK ALMAKTAN VE YENİLİKÇİ OLMAKTAN VAZGEÇİRİLDİĞİ BİR DÜNYADA NASIL YENİ STEVE JOBS’LAR YETİŞTİRİRİZ?

Bugünlerde çocuk olmak kolay değil. Değişen müfredat şartları, standartlaştırılmış test sonuçlarına güçlü bir odak, ödev yığını ve görünen o ki akademik çalışmalardan sporlara kadar her şeyde başarı elde etmek için bitmek bilmeyen bir yarışla karşı karşıyalar. Son zamanlarda yapılmış bir belgesel “Race to Nowhere” ( Sonuçsuz Yarış) 2010’larda büyümenin zorluk ve risklerini derinlemesine araştırmakta.

Eski ilköğretim ve lise öğretmeni Tony Wagner işle ilgili kaygı ve kıyaslamanın çocukları onların yaratıcı doğasından çıkarmasıyla ilgili endişelendiğini söyledi.

Wagner, Harvard Üniversitesi’ndeki Teknoloji ve Girişim Merkezi’nde bir yenilik eğitimi üyesi ve öğrencideki öğrenme isteğini uyandırmak için kar amacı gütmeksizin okullara yardım eden Cambridge, Massachusetts bağlantılı okulların kurucu yönetici müdürü. Başarılı bir öğrenci olmanın ne anlama geldiğinin çocukların hayatlarının devamında yenilikçi olmak konusunda güçlük çekecekleri bir durum yaratan, standartlaştırılmış testler için öğretime çok fazla vurgu içeren sınırlı bir tanımını yaptı.
Wagner’ın çok satan kitabı Yenilikçiler Yaratmak: Dünyayı Değiştirecek Gençler Yetiştirmek için yapılan araştırma bazı tedirgin edici durumlar ortaya koydu.

Wagner sıradan bir çocuğun günde 100 soru sorduğunu söyledi. Fakat bir çocuk 10 ya da 12 yaşına geldiği zaman derin sorular sormaya devam etmektense doğru cevabı almanın çok daha önemli olduğunu anlar.

Peki, biz bu yaratıcı parmak ressamlarını hayatlarının ilerleyen zamanlarında yenilikçi olarak başarmalarına yardım edecek şekilde nasıl destekleriz? Bu beş temel ilkeyi kazanmaya çalışmak başlangıç için mükemmel bir adım.

1. OYUN

Wagner öğretim programına bir oyun algısı getiren, farklı açılardan bakan ve ders materyaliyle acayip ilişkiler kuran öğretmenlerin çocukların yaratıcı yapısını güçlendirdiğini söylüyor.

Başarılı öğretmenlerde gözlemlediği en önemli örneklerden biri öğrenmeyi eğlenceli hale getirmeleridir. Wagner der ki; öğrenciler öğrenmelerinin her halinin çok ciddi olduğunu hissettiklerinde daha az riskli yönlerden düşünmeyi seçmek yerine risk almaktan ve yaratıcı düşünmekten korkuyorlar.

2. MERAK

5 yıl önce anaokulu öğretmeni Melissa Butler ve Carnegie Mellon Üniversitesi yerli sanatçısı Jeremy Boyle küçük çocukların yenilik getirmelerinin mümkün olup olmadığını bulmak için birlikte çalışmaya başladılar. Pittsburgh devlet okulu sisteminde öğrenciler için yaratıcı düşünmeye ve yeniliğe teşvik eden kâr amaçlı olmayan “Çocukların Yenilik Projesi”ni kurdular.

Bu program çocuklara çeşitli teknoloji materyalleriyle oynamak için zaman ve çeşitli bireysel ve grup projeleriyle uğraşmaları için olanak sağlar. Boyle “Gözlemsel projeler detaylara dikkati ve farkında olmayı geliştirir,  böylece bu çalışmalar daha iyi anlama ve daha fazla öğrenme isteği yaratır.” dedi.

Boyle’ e göre; ne zaman ki çocuklara birçok şey arasında ilişki bulmalarına yardım edersek, bu şeylerin birlikte nasıl çalışacakları hakkında daha meraklı olurlar.

3. TUTKU

Wagner ayrıca kitabı için yüzlerce yenilikçi insanla yürütülen görüşmelerde tutkularıyla başarılarını nasıl birleştirdiği gösterilen yenilikçi insanlar buldu. En iyi öğretmenler ve ebeveynler her zaman öğrencilerin tutkularını ve doğal meraklarını desteklediler ve bu merakı gidermek için neyin öğrenilmeye ihtiyaç olduğuyla ilişki kurmaya çalıştılar.

Çocukların çalışmak istediği konuyu seçmelerine ya da daha fazla öğrenmek için kendi araştırmalarını planlamalarına izin verirler. Wagner der ki, “Bu ilişkili başarı daha büyük bir amaca-çocukların bireysel motivasyon ve ilgilerine yol açar.”

4. KORKUSUZLUK

Butler’a göre; Çocukların Yenilik Projesi temel sonuçları arasında korkusuzluk özellikle risk alma ve yeni yollar denemeyle bir yere kadar gelişti. Çocuklar aynı zamanda yaratıcı problem çözmede daha iyi oldular. Butler ’a göre; eğer daha fazla yenilik geliştirmek istiyorsak çocukları överken odak noktasını değiştirmek önemli.

Butler, “Bence aileler, toplumlar ve okullar “Sen zekisin.” dediklerinde çocuklara zarar veriyorlar. Eğer bir çocuğa zeki olduğunu söylerseniz söylenecek başka bir şey yoktur, ama çabayı cesaret vermek istediğiniz bir şey olarak adlandırırsanız çaba yetenek yaratır.” dedi.

5. AMAÇ

Wagner’ a göre; yenilikçiler için belirli bir amaca sahip olma önemliydi. En büyük etkisi olan öğretmenler, sadece iyi bir puan almak yerine fark yaratmak için bir şeyler yapmanın önemi hakkında konuştular.


Belirli bir amaca sahip olma çözüm bulmayı daha zorunlu hale getirir. Bu, yenilikçilere zorlu konuları çözmede yeni metotlar aramak ve risk almak için daha büyük istek verir. 

8 Haziran 2015 Pazartesi

SON DERECE YARATICI OLAN İNSANLARDAN ÇALMANIZ GEREKEN 7 RİTUEL


Çeviren: Buse KONYA 

Orijinal metin için tıklayınız.



''Yaratıcılık, sadece birşeyleri birleştirmektir. Yaratıcı insanlara bir şeyi nasıl yaptıklarını sorduğunuzda, onlar kendilerini biraz suçlu hisseder, çünkü gerçekten yapmadılar. Onlar sadece bir şeyi gördüler ve noktaları birleştirdiler. Bu gördükleri şey, bir süre sonra açık bir şekilde ortaya çıktı.'' Steve Jobs





Yıllardır, koçluk uygulamamız ve ekstra kursumuz süresince, Angel ve ben onlarca girişimci, sanatçıyla onların yegane ritüelleri ve programları hakkında konuşuyoruz. Bizim de bazı şeyleri müşterilerimizle birlikte öğrenmemiz gerçekten hoş bir şey. Onlar bize bazı inanılmaz yaratıcı fikirlerden ve hayal edilebilir projelerden bahsediyorlar. Biz de onlara nerede olmak istediklerine dair bir süreç hakkında ince detayları öğretiyoruz. İyi bir koç-müşteri ilişkisi gerçekten karşılıklı kazanç sağlamaktır.

Bugün, birlikte çalıştığımız en yaratıcı insanlar tarafından tekrar edilen en yaygın ritüellerin yedisini sizinle paylaşmak istiyorum.

Yaratıcılığın içerde tutulamayacağından bahsedilir. Bu yaratıcı ilham ve fikirler, birdenbire ortaya çıkmaz ve onlara en ihtiyaç duyduğumuz zamanlarda da ortaya çıkmaz. Bu, özel bir fikir için doğru olabilirken, daha geniş bir resme baktığınızda sürekli olan bir yaratıcılığı farkedersiniz -zamanla çok yaratıcı fikre sahip olma- Bir anda parlak bir fikir veya ilham gelmez. Olağanüstü sağlam şeylerin yapıldığı, tutarlı olan ritüellerden gelir.

1-SÜREKLİ TAKİPTE KALIN

Bir keresinde Marcus Aurelius dedi ki;''Bir süreliğine yaptığınız şeyi bırakın ve kendinize sorun; bu yapıyor olduğum şeyi yapamayacağım için ölümden korkuyor muyum?"

 On yıl önce koçluk yaptığımız müşterilerimizden biri dikkatimi çeken bu alıntıyı getirdi.Bugün, bu alıntı benim ofisimde bülten tahtasında asılı duruyor.O, benim en kıymetli kaynağım olan zamanı boş yere harcamamı önlüyor.

Yaratıcılık, cesur bir macera olan hem bir meslektir hem de bir yaşam tarzıdır. Tamamen sevmek için yaptığınız şeyin mali olarak yerine getirilmesi gerekir ve yaratıcılık aynı zamanda duygusal olarak da bir istek ve meydan okumadır. Bu istek gerçek olabilir fakat doğru şeyleri ısrarla yapmaktan gelen biraz şans, kendini adama ve çok çalışmak gerekir, böylece günlük olarak bunun sizin için gerçekte ne kadar anlamlı olduğunu kendine hatırlatmanız gerekir ve hayatının bu alanında bu verimli eylemleri tam olarak yerine getirmeniz de gerekir.

2-YARATMA RUTİNİ İÇİN KENDİNİZİ BİR DÜZENE SOKMAYA BAŞLAYIN

Maya Angelou sadece küçük otel odalarında yazdı. Jack Kerouac yazmak için oturmadan önce dokuz kez yere dokunduğundan emin oldu. Yıllardır çalıştığımız sanatçı ruhlu müşterilerimizden bazıları kendi yaratıcı projeleri için meditasyon, şarkı söyleme, koşma, hatta iki saat süren çalışmalar bile yaptılar. Örneğin; müşterimiz Fay'in sabah rutinine bir bak. Geçenlerde bize söylediği şey ise şöyle:

''Her güne bir tane basit ritüelle başlarım:  6'da kalkarım,çalışma kıyafetlerimi giyerim,San Francisco şehir merkezinde yürürüm,bir taksi çağırırım ve beni spor salonuna götürmesini söylerim, bir saat, kırkbeş dakika çalışırım ve sonra kırkbeş dakika yavaş tempoda eve koşarım. Ritüelin önemli kısmı, spor salonunda çalışmam değil önemli olan şey, çağırdığım takside güne, doğru yönde başlamış olmam. Böylece, dinlenme tam da yerli yerine oturur. Evde kendimi iyi hissederim ve çalışmaya hazır olurum.''

Kendi günlerinizi düşünün.Nasıl şekilleniyor? Yaratıcı aklınızı ne harekete geçiriyor? Siz de günlerinizi aklınızda planlayarak oluşturuyor musunuz?
Eğer sabah erkense, özel bir yerde çalışıyorsanız ,hayatınızı bir düzene sokmanız gerekiyor.Her sabah otomatik bir şekilde başlayan sağlıklı bir günlük rutin planlıyorsanız,  kendi düzeninizi bulduğunuz zaman doğal olarak gelen yaratıcı bir düşünme için çok fazla zihinsel enerji biriktirmelisiniz. 

Kişiselleştirilmiş bu rutin sayesinde, en sezgisel eserinizi ortaya çıkaracaksınız.
Tabiki, gelişen şartlara göre bazen rutininiz değişecektir. Fikir şu ki; gerekli ayarlamaları yapmak ve işe yarayan bir rutini sürdürmek,gerekli başlangıçları yapmak,ritüelleri geliştirmek, yaratıcı aklınızı geliştirmek,nerede olmak istediğiniz ve nerede olduğunuz ile ilgili son derece gerekli çalışmalar yapmaktır.

3-GÜNLÜK OLARAK, DİNLENMEK İÇİN BELLİ BİR VAKİT AYIRIN

Okul seviyeleri ne olursa olsun, okul öğretmenlerinin hayal kurmanın zaman kaybettiren bir şey olduğunu düşünmesini yaratıcı tipler bilir. Yaratıcılığın gerçek aşaması için oluşturulmuş rutinler önemli iken, zihinlerimizi belli bir süre dinlendirmemiz için özgür bırakmamız gerekir. Beyin bilimciler, dinlenme süresinin yaratıcı düşünme ve hayal kurmayla aynı beyin sürecini kapsadığını buldu.
Bir araştırma Dinlenme Süresi için başlığı 'Pozitif Yapılandırıcı Düş Kurmaya Övgü' nün yazarlarından olan psikolog Rebecca L.Mcmillan'a göre, dinlenme süresi, karışık problemlerin çözümü ve fikirlerin yaratıcı bir şekilde tasarlanması için yardımcı olabilir. Belkide bunun nedeni, en iyi fikirlerin aklımıza geldiği uzun, sıcak bir duştur.

 4-YENİ DENEYİMLER EDİNİN

Dinlenme zamanlarında düş kurmadıkları zaman, yaratıcı tipler, yeni deneyimlere, duygulara, ruh hallerine maruz kalmayı severler.
Bu isteklilik, kendi yaratıcı üretimlerinin belirleyicisidir. Bu yaratıcı gelişme, daima sizin konfor bölgenizin bittiği anda başlar, bunun büyük bir kısmı siz bir düzen içinde olduğunuz zaman içinizde bir rutin olur ve zihinsel kaslarınızı ve yaratıcılığınızı arttırmak için çok çalışmanız gerekir fakat yeni deneyimler rutinlerinizin bir dengede olmasına yardım eder. Onlar sizi farklı bir şekilde düşünmeye iter. Bu yüzden haftada en az bir kez yeni bir şey denemek için çaba harcamalısınız. Bu, bir yabancıyla konuşmak gibi tamamen yeni bir aktivite ya da sadece küçük bir deneyim olabilir. Bir kez yuvarlanan bir topu aldığınızda, bu gibi yeni deneyimlerin bazıları şu anda bile anlayamayacağınız hayat değiştiren bakış açılarına yeni kapılar açacaktır ve devam eden küçük bir stratejiyle birlikte yeni deneyimler için programlanmış adımlarla, düşünceye engel en büyük bariyer olan korkudan kaçınabilirsiniz.

5-AKIL HOCALARINIZI GÖZLEMLEYİN VE DİĞERLERİNİN İŞLERİ ÜZERİNDE DE ÇALIŞIN

Yeterince başarılı yaratıcı insanların hayatları üzerinde çalışırsanız ,müzisyenler, girişimciler, sanatçılar, dansçılar gibi tüm alanlarda dünya standartlarındaki performansçıların  ileriye dönük ve zahmete değer egzersizler yapan olağanüstü akıl hocaları, koçları ya da rol modellerinin olduğu açıktır.

Eğer, bir akıl hocasıyla yüz yüze konuşursanız bu inanılmaz olur, fakat bir akıl hocasını gözlemlediğimizde aynı zamanda bu konuştuklarımızı aklımızda tutmak harikalar yaratıyor. Birşeyler öğrenmek istediğimiz bir kişiyi gözlemlediğimiz zaman, kendimiz için yaratmak istediğimiz şey hakkında tamamen açık bir fikre sahip oluruz, bu inanılmaz yüksek olan bir motivasyonun kapısını açar. İnsanoğlu sosyalliğe meyillidir. İçimizdeki elit kısma katılma fikri, mükemmelliğe ulaşmamızda bize yardım eder. ''Bak,onlar yaptı; ben de yapabilirim.'' Belki kulağa aşırı basit gelebilir, fakat mükemmel olan insanlarla çalışarak zaman geçirmek, kendiniz için yapabileceğiniz en güçlü şeylerden biri olabilir.

''Ustalık'' adlı kitabında, Robert Greene örnek olarak Mozart'ı kullanarak diğerleriyle çalışmanın önemini vurguluyor.Bu , sizin zanaat ustalığınız ve aynı zamanda yaratıcılığınızı geliştirmek için önemli bir yapıtaşıdır.

''Kariyeri boyunca Mozart asla müzik hakkında belirli bir görüş ileri sürmedi. Bunun yerine, kendi etrafında duyduğu, kendi sesiyle birleşmiş stilleri özümsedi. Kariyerinin sonunda, kendi müzik tarzından çok farklı ve karmaşık olan Johann Sebastian Bach'ın müziğiyle ilk kez karşılaştı. Çoğu sanatçı, kendi prensiplerine meydan okuyan savunucu ve küçümseyen bir şey geliştirebilirdi. Bunun yerine, Mozart zihnini kendi sözcük bilgisini özümseyerek ve neredeyse bir yıl, Bach'ın iki şarkıyı birlikte çalma stilini kullanma gibi yeni olasılıklara açtı. Bu, onun müziğine yeni , şaşırtıcı ve yaratıcı bir kalite verdi.''

Sonuç olarak ,akıl hocalarıyla ve diğer otoritelerle birlikte çalışmak, kendi yaratıcı ürünlerinizi çeşitlendirmenizde yardımcı olacaktır. Fikirlerin ve stratejilerin çapraz birleşmesini kolaylaştırmak kendinize yeni yaklaşımları ve yeni düşünme yollarını tanıtmanız gerekir. Diğerlerinin hepsi sizinle alakalı olmayacaktır fakat kendi tarzınızı geliştirmenize , saflaştırmanıza ve kendi eşsiz yaratıcı fikirlerinize uygun hale getirmenize yardımcı olacaktır.

6-SEZGİLERİNİZE AŞIRI DERECEDE GÜVENİN

Sezgi, çok gerçektir ve asla göz ardı edilmeyecek bir cevherdir çünkü sizin bilincinizin içinden gelir ve şimdiki zaman hakkında merkezdeki algılar ve geçmişteki deneyimlerin birleşiminden oluşur. Eğer herkes size 'evet' diyorsa fakat içiniz aksini söylüyorsa daima bunun bir sebebi vardır.  Zor kararlarla yüzleşildiği zaman, bulabileceğiniz bütün bilgileri arayıp bulmak, olabildiğince bilgili olmanızı sağlar ve Allah tarafından verilen içgüdülerinizi dinlemeniz gerekir. Yaratıcı insanlar sezgilerine güvenmenin kendi özüne güvenmekle eş değer olduğunu bilirler ve ne kadar çok kendinize güvenirseniz, hayal ettiğiniz en çılgın rüyalarınızın gerçek olabileceği ve en büyük hedeflerinizi gerçekleştirebileceğiniz o güce sahip olursunuz.

7-  GİTGİDE HAYATTAKİ ENGELLERİN ÜSTESİNDEN GELİN

Bütün zamanların en çok simgeleşmiş romanları, şarkıları, buluşları çok üzücü acı ve keder sonucu ortaya çıkmıştır. Bu yüzden, bu büyük zorlukların umut ışığı, destansı şaheserleri ortaya çıkarmak için kolaylaştırıcı olmasıdır.

Travma sonrası gelişme adı verilen psikolojinin ortaya çıkmış bir alanı, çoğu insanın önemli yaratıcılık ve zihinsel gelişim için zorluklarını ve travmalarını kullanabileceklerini öne sürdü. Özellikle, travmanın insanların uzun süreli memnuniyetini,  duygusal dayanıklılığını ve becerikliliğini de geliştirebileceğini
de araştırmacılar bulmuştur.

Güvenli bir yer olarak dünyaya ya da  mahvolmuş olan belli bir kısma baktığımızda, olaylar üzerindeki bakış açımızı yeniden şekillendirmekte zorlanırız. Birdenbire, çevreye bakmak için kişisel gelişim, yaratıcılık için aşırı derece yararlı olan, yeni başlayan birisinin gözlerinde yeni, taze bir bakış oluşturan bir fırsat buluruz.

( Angel ve ben bunu 'Başarılı İnsanların Farklı Bir Şekilde Yaptığı 1000 Küçük Şey adlı kitabın 'Zorluk' bölümünde detaylı bir şekilde tartıştık.)
                      

SONRADAN AKLA GELEN FİKİRLER

Bir keresinde Walt Disney dedi ki; '' Etrafımızda çok uzun süre ardımıza bakmayız. Yeni şeyler yaparak ve yeni kapılar açarak ilerlemeye devam ederiz çünkü meraklıyız ve merak bize yeni yollar açar.''

Bu, benim favori alıntılarımdan biridir. Bu alıntı, bana yazmak , yaratmak ve işimin bir sonraki aşaması için harekete geçmemde ilham veriyor. Yeterince iyi olmayan işimin son kısmında kendimi yargılarken bile.

Neredeyse on yıldır, marcandangel.com da her hafta yeni makaleler yayınlıyorum. Bazen, fikirler ve kelimeler diğerlerinden daha kolay geliyor, ve işimin ortalamanın altında olduğunu hissettiğim çok zaman oluyor.
''Bunun harika bir makale olduğunu düşündüm.Neden insanlar bunu okumayıp, paylaşmasın ki?''Bir makalenin  Facebook'ta sadece 25000 'in üzerinde paylaşıldığını görmeyi beceremeyeceğimi hissediyorum. İlgilendiğim sonucu göz önüne almadan, bir şey farkettim; İnsanoğlu olarak kendi işlerimiz hakkında çok kötü hükümler veriyoruz. Çoğu zaman, gerçeği görmek için çok fazla öz eleştiri yapıyoruz.

Sadece kendi işimizi yargılamak değil, kendi işimizi başkalarının işleriyle kıyaslamak ve diğerlerinin bunu nasıl algıladığını düşünmek de bizim işimiz değildir. 

Bizim işimiz, yaratmak ve bizde olanı paylaşmak. İşimiz olduğumuz gibi insanların karşısına gelmek ve en iyi atışımızı yapmaktır.

Bu arada, kendi sanatlarının ustası olan, her gün kendi sanatları üzerinde çalışan, neredeyse her meslek grubundan insan vardır. Başka bir deyişle , neredeyse herkes kendi alanında bir sanatçıdır ve her sanatçının kendi işini yargılamak için bir eğilimi olacaktır. Önemli şey şu ki ; kendi yaratıcı cevherinizi dünyayla paylaşmadan ve kendi şeyinizi yaratmadan, kendinizi yargılamanıza izin vermeyin.

Sadece, Walt' un dediği gibi  ''İlerlemeye devam edin.''

ŞİMDİ SÖZ SİZDE


Bu listeye ne eklemek isterdiniz?  Hangi ritüeller, rutinler ve yaşam tarzı seçenekleri daha yaratıcı ve verimli bir şekilde düşünmenize yardım eder ?
Lütfen aşağıya bir yorum yazın ve düşüncelerinizi paylaşın. 


16 Mayıs 2015 Cumartesi

ANNE-BABA İLGİSİ ABARTILIYOR


Orijinal metin için tıklayınız 

Çeviren: Aylin Uçmaz                                                




Çoğu insan, çocukların akademik yaşamında ailelerin yararlı olup olmadığı sorusuna 'tabi ki oluyor' diye cevap veriyor.Fakat araştırmalarımızdan alınan kanıtlar bunu söylemiyor. Aslında çocuğun sınıfının gözlemlenmesi, çocuğun davranışlarıyla ilgili olarak okulla bağlantı kurmak, çocuğun lise seçiminde yardımcı olmak veya çocuğa ödevlerinde yardımcı olmak gibi davranışlar öğrencinin başarısını geliştirmiyor.Hatta bazı durumlarda engel oluyor.

Birkaç yıldır çocukların akademik yaşamlarında ailelerin aldığı sorumluluğun  test sonuçlarını ve notlarını geliştirip geliştirmediği hakkında yoğun bir çalışma yürütüyoruz. Bu soru hakkında çalışıyoruz çünkü akademik çalışmalar ailelerin çocukların okul yaşantısında etkisiz olduğunu göstermesine rağmen siyasetçiler ailelerin pozitif bir etkisi olduğu konusunda ikna olmuş görünüyorlar.

Araştırmaya rağmen ailelerin katılımlarının artması başkan George W. Bush'un 'Tek Bir Çocuk Bile Arkada Bırakma' ve başkan Obama'nın 'Zirveye Oyna' politikalarının odak noktalarından biri oldu. Sosyoekonomik ve ırksal başarı boşluklarının çaresi olarak iki program da ailelerin katılımını destekliyor.

30 yıl süren (1980'lerden 2000'lere) Amerikan ailelerinin boylamsal çalışmalarını analiz ettik, ırk ve etnik köken nüfusunun bilgilerini, sosyoekonomik durumlarını, başlangıç, orta ve lise seviyesindeki çocukların akademik sonuçlarını ve yanı sıra 63 farklı formda ailelerin katılım seviyeleri hakkında bilgiler elde ettik.

Ne bulduk? Ailelerin ilgilerinin sıklığında siyahiler ve İspanyolların yanı sıra bazı Asyalıları (Kamboçyalı, Vietnamlı ve Pasifik adalı gibi) içeren bir grup anne-baba beyaz anne-baba ve diğer Asyalılardan (Çinliler, Koreliler ve Hindistanlılar gibi) oluşan ikinci grupla benzerlikler gösterdi. İki gruptaki çocukların performanslarının ortalamaya göre daha kötü olmasının yaygın sebebi ailelerin eğitime aynı derecede önem vermemesiydi. Fakat bizim araştırmalarımız bu ailelerin ikinci gruptaki aileler kadar çocuklarına okulda yardım etmeye çalıştıklarını gösteriyor.

Aileler çocuklarıyla ilgilendiklerinde çocukların okulda daha iyi olduğu fikrine rağmen burada işler yolunda gitmedi. Ailelerin her konuda düzenli olarak ilgilendiği çocukların ortalama başarısını ilgilenmeyenlerle karşılaştırdıktan sonra çocuk-aile ilgi şekillerinden çoğunun  ırk veya etnik geçmiş veya sosyoekonomik durumlarını ayırt etmeksizin çocuğun test sonuçlarına ve derecelerine yarar sağlamadığını bulduk.

Aslında ailelerin ilgisinin çok olduğunda yüksek notlar alan çocuklardan çok, ailelerin ilgisinin az olduğunda yüksek not alan çocukların olduğu örnekler daha fazla var. Düşünülenin aksine ilgi önemli görülmesine rağmen çocukların başarılarını pozitiften çok negatif etkiliyor.

İlginin çocuklara akademik olarak yarar sağlaması, incelenmiş akademik sonuç, çocuğun seviyesi, ailenin etnik ve ırksal geçmişine ve sosyekonomik durumu gibi aile davranışlarına bağlıdır. Örneğin düzenli olarak çocukla okul hakkında tartışma, İspanyol çocuklarının okuma ve matematik testi sonuçlarını pozitif, siyahi çocukların okuma sonuçlarını negatif, beyaz çocukların hem okuma hem matematik sonuçlarını negatif şekilde etkilediği görülüyor.(Sadece başlangıç seviyesinde)
Beyaz ve İspanyol çocuklarda düzenli okuma başlangıç seviyesindeyken okuma başarısına yarar sağlıyor fakat bu siyahi çocuklar için daha düşük okuma başarısıyla ilişkilendirilmiş. Politika üretenler, aile ilgisini ‘tek beden ölçüsü herkese uyar’ kanısıyla desteklememeli.

Peki ailelerin çocukları evde öğrenme aktiviteleri yaparken onlarla birlikte çalışmaları ne olacak? Düzenli bir şekilde ev ödevlerine yardım edilmesinin çocukların akademik performansına pozitif etkisinin olup olmadığını araştırdığımızda ne bulacağımızdan endişeliydik. Ailelerin sosyal sınıfı, ırk veya etnik geçmişi veya çocuğun seviyesi önemsenmeden yapılan araştırmada ev ödevleri, test sonuçlarına veya seviyelerinin gelişmesine yardımcı olmaz. Çoğu aile çocuklarına ev ödevlerinde yardım etmekte etkisiz görünüyorlar. Bizi daha çok şaşırtansa aileler ev ödevlerine düzenli bir şekilde yardım ettiklerinde çocuklar genelde daha kötü performans sergiliyorlar. İlginç bir istisna: Çinlilerin, Korelilerin ve Hindistanlı çocukların da içinde bulunduğu Asyalılar grubunda ev ödevlerine yardım edilmesinden yarar sağladığı görüldü fakat bu yarar ergenlik boyunca aldığı notlarla sınırlıydı ve test sonuçlarını etkilemedi.

Buluşlarımızda, aile katılımının ırk ve etnik başarı boşluğu olan ve eğitimin zorunlu ve göze çarpan konusu olduğunu gösteren fikir kanıtlarla desteklenmiyor. Çünkü analizlerimiz aile davranışlarının akademik performansa yarar sağlamadığını gösteriyor. Aile ilgisinin çocukların akademik yaşantısına pozitif etkileri olduğunu gösteren şeyler olsa da çok fazla ilginin daha düşük akademik performansla ilgili olduğuna dair bir çok örnek bulduk.

Sonuç olarak, kısaca nelerin işe yaradığının listesi: çocuğunuzun koleje gitmesini ummak, okulda uğraştığı aktiviteleri tartışmak (yukarıda bahsettiğimiz komplikasyonlara rağmen) ve çocuğunuz için belirli bir öğretmen talep etmek.

Bulduğumuz şeyler öğrencilerin akademik başarısı için ailelerin önemli olmadığını mı savunuyor? Cevabımız hayır. Çocukların okulda iyi performansları olması için ailelerin sadece geleneksel tarzda değil toplumumuzun gelişmesinde de ne kadar kritik olduğuna inanıyoruz. En gerekli olan şey ailelere okullulaşmanın önemi mesajınının çocuklarının hayatlarında erkenden gönderilmesi ve bunun zamanla pekiştirilmesidir. Fakat bu mesaj, öğretmen-veli buluşmaları veya öğretmenlerle birlikte kontrol gibi geleneksel yollarla olmak zorunda değil.

Federal hükümet aile ilgisini artıran programların uygulanmasını zorunlu hale getirdiğinde okullar, aileleri gönüllü çalışmalarda daha çok vakit harcamaları, okul organizasyonlarına katılmaları, çocuklarına ev ödevlerinde yardım etmeleri ve daha fazlasını öneriyor. Bu ülkede ailelerin çocuklarının akademik başarısında önemli oldukları konusunda güçlü bir duyarlılık var fakat bu duyarlılığın bitmesine ve kanıtların bize söylediklerine inanmaya ihtiyacımız var.

Geleneksel görüş, aile ilgisinin zararı olmadığı için neden ailelerin okulda yer alması için mümkün olan bir çok yol önermediğimizi söylüyor. Bu geleneksel görüş zarar vermiştir. Okul, ailelere daha fazla katılım göstermeleri konusunda örtülü mesaj vermeyi bırakıp, okullulaşmanın önemi hakkında daha özel ve yaratıcı iletişim kurma yolları bularak  yardım etmeli. Gelecekteki araştırmalar aile ilgisinin nasıl daha etkili olabileceğini araştırmalı fakat bundan sonra daha az ilgili olan veya nasıl ilgili olabileceği konusunda emin olmayan aileler etiketlenmemeliler.

Aileler ne yapacak? Ortamı kurmalı ve oradan ayrılmalılar.

'Kırık Pusula: Aile İlgisiyle Çocukların Eğitimi'nın yazarları Sosyoloji profesörü ve Duke'te Afrikan ve Afrikan-Amerikan çalışmaları yapan Angel L. Harris, Texas Üniversitesi sosyoloji Profesör Asistanı Keith Robinson
                                                                                                  


10 Mayıs 2015 Pazar

HER GÜN YAZMANIN GÜCÜ



Çeviri: Adile Aksoy



            
Hayallerim vardı. Hedeflerim vardı. Hepsini yapabileceğimi düşünüyordum ama yine bu sebep beni sürekli alıkoyuyordu. Büyük bir hedef sonra bir büyük hedef daha… Yine bir amaç sonra bir amaç daha… Başarılı olamadım.

            Eminim ki, yol boyunca bir sürü başarılar gizliydi. Her başarısızlığım çok şey kattı bana. Benim problemim, yaratıcı aşamaların zor bölümleri üzerinde çalışmaktı -ki bunlarda beni ileriye taşıyabilecek olan ne adrenalin ne de beklenti vardı- Gerçekte hiçbir zaman başladığım işi bitirmede iyi olamadım.

            Daha sonra Nathan Barry’nin ‘Günde 1000 kelime’ isimli yazısını okudum. Harika bir bloğu var. İki kitap yayınlamış ve gerçekten de beğenileri toplamış biri. Benimkilere benzer amaçları kendisi başarmış. Ben de onu başarıya götüren şeyler üzerinde yoğunlaştım. Büyük Tony Robbins bu konuyu farklı bir açıdan ele almış: “İşin özü; eğer biz kendi hayatlarımızı yönetmek istiyorsak, süreklilik gösteren eylemlerimizi kontrol altına almalıyız. Bir anlık yaptığımız bir şey değil, sürekli yaptığımız şeyler hayatlarımızı şekillendirir.”

            Bu söz bende büyük bir etki oluşturmuştu. Böylece oturdum ve profesyonel anlamdaki hedeflerimden bazılarına baktım.

            -İyi bir blog oluştur.
            -Bir kitap yaz ve yayınla
            -Eğitiminde ciddi değişimler yap

            Birçok hem kişisel hedeflerim hem de hayata dair hedeflerim var ama profesyonelce yapabileceğim değişimler üzerinde durmak istedim. Bu yüzden Nathan Barry’nin yazısı beni çok iyi teşvik etti. Eğer bir blog oluşturmak istersem ya da kitap yazıp-basmak, eğitimimde değişiklik yapmak istersem gibi… Daha sonra kendime bir sistem oluşturdum fikir eksikliği yaşadığım zamanlarda beni sonuca götürsün diye.

            HEDEFLER İÇİN SİSTEM OLUŞTURMAK

            Geçenlerde Edu-All stars podcast ile bir görüşme yapmıştım. Çok güzel bir fikir alışverişi oldu. Ama Chris Kessler gösteriyle ilgili ilginç bir soru sordu o da şuydu; Seni başarıya ulaştıran aşamaların neler peki? diye. Orada paylaştığım yanıt, aslında gerçek bir açıklamaydı. Çünkü bir sistem oluşturana kadar başarıya nasıl ulaşamadığımı anlatmak istemiştim.

            Hemen hemen 500 gün önce düzenli olarak yazmaya başlamıştım. Kendimi yazmaya adadım ve oluşturduğum sistemim sayesinde nasıl yapabildiğimi gördüm. Başta, günde 100 kelimelik bir yazıyı hedefledim sorasında kendiliğinden 250 kelime oluverdi. Sistemim bana daimi bir gelişim kazandırdı. Çünkü hedefimi sonuçlandırmaya odaklanamıyordum. (Kitap yazmak ya da blog oluşturmak gibi) Yazmak sadece bir eylem olmadı artık. Geçen Mart ayında bu bloğu kurdum ve haberler yayımladım. Aşağıdaki grafikte geçen yıl bloğun ne kadar büyüme gösterdiğini görebilirsiniz:



            Geçtiğimiz yaz günde 1000 kelime yazmaya başladım. Bazı zamanlar zor oldu tabi. Günde 500 kelime yazdığım zamanlar sonraki gün için de başka şeyler uydurmak zorunda kalıyordum bazen. Burada ya da orada, bir gün kaçırdığım zaman, başka bir hafta bunu yakalamak zorunda kalıyorum.

            Aşağıda her birinde 1000 kelime yazdığım birkaç çalışmamı göreceksiniz, bunlar;

-Blog haberleri
-Misafir haberleri
-Website kopyası
-Kitap planı/önerisi
-Sınıf içi değişiklik ve sorgulama metni
-Öğretim ötesi ve e-test kitabı
-Özel ders kitabı ve öğretmen el rehberi
-Müfredat yazısı
-Ünite ve ders planı
-Ödenek yazıları
-İnternet postaları(Çoğu!)
-Haftalık haber mektupları
-En iyi eğitim ve eğitimin geleceği (sanal dergide)
-%20 Time Mooc (geçen yaz)
-Özel ders
-Danışman işleri
-Video yazıları
Rastgele düşünceler

            Ekimden beri bloğum için bir sistem oluşturmaya odaklandım. Her bir haftada, iki blog kadar haber yayınladım kendi bloğumda. Ve iki misafir bloğu yayınladım her bir haftada. Bloğumu tek etkileşim kaynağı görmek yerine(bazı zamanlar da olsa) diğer öğretmenlere, yazarlara, olabildiğince faydalı ve yardımcı haberler yayınlamak için uğraştım. Ve gerçekten elimden geldiğince öğretmek için kullanacağım bu bloğu.

                        ALIŞKANLIKLARIN GÜCÜ

            Alışkanlıklar ve sistem, konuşmamız gereken ama neredeyse hiç konuşmadığımız iki konudur. Eğer öğrencilerin sorumluluk hislerini ve başarılarını geliştirmek istiyorsak, yapmamız gereken şey sistematik değişimler üzerinde çalışmaktır. Yukarıdaki sözdeki gibi “Daimi eylemlerinizi kontrol altına alın” yani öğrencileriniz sınıfa girdiklerinde neler yapabilirler? Elinizdeki şey öğrenciler üzerinde nasıl işe yarar? Güzel alışkanlıklar inşa ettik mi onlarda? Sorularına cevaplar üretilmeli.

            Her gün yazmak gerekli bir alışkanlık değil. Alışkanlık; sabahın 5.30’unda bilgisayarın başında, elinde bir bardak kahveyle yazı başında olmaktır. Alışkanlıkların tetikleri; özel zamanları vardır ve tekrarlılık gösterir. James Clear bize ‘alışkanlıklara bağlı kalabilmenin 3 kuralını’ verir ve bence bu kurallar aynen geçerlilik gösterir. İşte kurallar;

1)     Bir alışkanlık örneğiyle başlamalısın ki bu alışkanlık sana inanılmaz derecede kolay gelmeli. Çok kolay gelmeli. Çok basit olmalı ki hayır diyemeyesiniz ve yine basit olmalı ki başlangıçta sana zor gelmesin.

2)     Bu alışkanlığını her gün arttırmalısın ama azar azar olmalı.

3)     Alışkanlığın otursa bile bütün tekrarlar kolaylıkla kalmalı. Bütününde; gerektiğinde parçalara bölünebilmeli.

Bir öğretmen ya da lider olarak bu kuralları nasıl uygulayabiliriz? Bir yazar olarak ben bu 3 kuralı kendi sistemimi geliştirmede kullandım. Böylece yazılarımın kötü olduğu günler olsa bile(ki çok oluyor) yazmaya ve çalışmaya devam edebiliyorum.

            Kendine hedeflerinin ne olduğunu sorduğunda, bu hedeflere ulaşabilmen için nasıl bir yol, yöntem izlersin? Uzun bir süre ben yapamamıştım ama düşündüğümde mucize bir şekilde gerçekleştirdim çok çalışarak. Amaçlarının olması yeterli değil. Herkesin hedefleri vardır. Senin kendin için oluşturduğun yöntem ve alışkanlıklarda gizli mucize şeyler.

            Benim için asıl heyecan verici şey; insanlara kendi yöntemlerini oluşturmada yardım edebildiğimi görebilmek. Geçen yıldan beri çalıştım. Gerek öğretmenler, öğrenciler, liderlere gerekse diğer yazarlarla… Çalışmada düzenli olmanın gücünü gördüm! 2 hafta içinde ilk danışman programımı açtım ve 5 kişiye bitirmiş olduğum kitap üzerinden, ürünlerden ya da öğrencilerin kurs katılımları üzerinden yardım edebildim. Bireysellik temalı yardımları bir süredir yapıyorum ve gerçekten çok eğleniyorum. Eğer siz de ilgilenirseniz ve daha fazlasını öğrenirseniz siteme beklerim.

            Evet, bir 1000 kelimelik yazının daha sonuna gelmiş bulunuyoruz. Siz, amaçlarınıza ulaşmak için hangi alışkanlıklar ya da yöntemleri uyguladınız? Lütfen paylaşın, böylece hepimiz öğrenelim.



2 Mayıs 2015 Cumartesi

ARAŞTIRMA KÜLTÜRÜNÜ YEŞERTMEK


Orjinal metin için tıklayınız

Çeviri: Cihat Tanış

      Yüksek nitelikli çizgi romanları oluşturmak için edebi unsurları ve çalışmaları  yerel uzmanlarla nasıl tatbik edebiliriz? Yenilenme döngüleri sanat eserlerimizi nasıl geliştirir? Yerel belediye seçimlerinde seçmen katılım oranını nasıl etkileyebiliriz? Öğrencilerimizin sayısal mantığını nasıl derinleştiririz?

         Şu an Calgary Fen  Okulu’nun soruna ve araştırmaya dayalı öğretme öğrenme odaklı istikrarlı 13. yıl dönümü. Eski öğrenci merkezli öğrenme tüm konu alanlarının içine sokulmuş biçimdedir ve öğrenmenin çoğu okul dışı eğitim ve teknolojinin yaratıcı ve güçlü kullanımıyla desteklenir.
         Ayrıca araştırma profesyonel gelişim için okulun tutumunu da telkin eder. Öğretmenler seminerlere katılmak yerine , ders etütlerine katılır eylem araştırması yürütürler ve araştırmaya dayalı projeler tasarlamak için değişik eğitim destekli heyetlerle zaman geçirirler. Okul için ortak sosyal olay ve profesyonel gelişim yöneticisi Neil Stephenson’a göre ,Profesyonel gelişim öğretmen destekli , öğrenci merkezli,işbirlikçi ve eleştiri analizi üzerine baskın olma eğilimindedir.
        
         Stephenson ‘Calgary Fen Okulu’ isminin biraz yanıltıcı olabileceğini ifade eder. Ayrıca’ sadece  fen bilimine daha fazla odaklanıyoruz  yaptığımız her şeyi bir bilim insanının mizacına gömmeye çalışıyoruz buna kıyasla. Toplumumuzdaki herkesin araştırma yapmasını eleştirel düşünmesini ve ortak bilgi inşa etmesini istiyoruz.’ şeklinde konuşuyor Stephenson. Bu sadece sınıfta olmayan araştırma kültürünün inşası için bir amacın tüm parçalarıdır. Bu durum öğretim heyetine ,okul liderliğine ve daha büyük eğitimsel topluluğa kadar uzar gider.

         Calgary Fen Okulu araştırmaya dayalı öğrenmeyi nasıl tanımlar? Stephenson çevrim içi yayını ‘Araştırmaya Dayalı Öğrenmeye Giriş ‘ te  okulun eğitici yaklaşımının taslağını çizer. Calgary Fen Okulu’nun öyküsü iyi bir anımsatıcıya ,araştırmanın iyi sorular sorarak bitmeyeceğini, sonuçları paylaşmayı içerdiğini de önerir.
          

Sosyal Olaya Değer Katış

          Kanada’ya ait özel bir okul olarak Calgary Fen Okulunun çifte hedefi vardır . “Bizim hedefimiz uygulamamızı ileriye taşımak ve öğrenci ihtiyaçlarını karşılamakta yaratıcı olmaktır ama aynı zamanda da eğitim sistemine değerlerle geriye dönüt vermektir.”  şeklinde açıklar Stephenson. Bu şu anlama gelir bu okulun hikayesini daha fazla insana anlatmanın yolunu bularak diğerleri de öğrenilen derslerden faydalanabilir.

         Sosyal olayın bir yolu okul web günlüğüdür. Bu internet günlüğü öğretmenlere projelerini yansıtıp görüşlerini paylaştıkları bir ortam sunar. Stephenson bu web günlüğünü 2 yıl önce başlattığında kendisinin “Connect” in ilk müellifi olduğunu kabul etti. Ama son aylarda gitgide daha fazla öğretmen proje örneklerini paylaşıp dönüt almaya başladı. O bunun bir hız ve güç kazanımı olduğunu söyler. Son paylaşım öğrencilere Edmodo( Eğitsel sosyal ağ uygulaması) kullanımının yararlarını tartıştı ve dijital şiir derlemesinin paylaşımına destek veren 9. sınıf öğrencilerine geri dönüt verdi ve ayrıca Rönesans hakkındaki soruları açıklamak için öğrencilere yardım eden dijital bir araştırma kaynağının gelişimini tanımladı.

         Bu internet günlüğü  manen bir kurumsal bellek ve proje arşivi sağlar. Yine bu web günlüğü Calgary Fen Okulu dışından olan öğretmenlere araştırmaya dayalı proje fikirlerinin ödünç alındığı ve uyarlandığı bir kütüphane  sunar. Okul hem ülkedeki hem de daha uzaktaki öğretmenlerin bu web günlüğünü kullanarak araştırmaya dayalı ve teknoloji destekli öğrenme öğretme için yeni fikirler ve esin kaynağı bulacağını umut ediyor.7
         Bir diğer sosyal olay ise Calgary Fen Okulunun diğer okulları işbirliğine davetidir. Stephenson “ Eğer  öğretmenler görürse bizim sitemizdeki bir projeyi katılmak isteyeceklerdir, onlarla Skype üzerinden bağlantı kurabiliz. Öğretmenlerimiz işbirliği olayına hoşgörüyle bakarlar. Bu büyük bir profesyonel ilerlemedir.” der.  Okul sık sık  öğretim fikirlerini paylaşmak ve ortak projeler tasarlamak için şehir dışından öğretmenlerin toplandığı internet günlerine ev sahipliği yapar.

         Bir başka olay ise, Calgary Fen Okulu’nun mayıs 2012’de milli eğitim konferansı ConnectEd Canada’ ya ev sahipliği yapacağıdır. Philadelphia Bilim ve Liderlik Akademisi tarafından ev sahipliği yapılan Educon örneğindeki gibi, ConnectEd Canada sunumlardan çok konuşmalar üzerine yoğunlaşacak. Ve konferans okul kampüsünde düzenlenceği için öğrencilerin tartışma konularını zenginleştirecek büyük bir fırsat oluşmuştur.

Amerika Tezatlığı

         Calgary Fen Okulu’nda sosyal manada neler olduğunu duyduktan sonra ,merak etmişimdir eğer Amerikan özel (charter) okulları kamu sistemine değer sağlamak için benzer bir yapıya sahip olsalardı ne olurdu? Son dönemlerde açıklanan raporlar 2 milyondan daha fazla Amerikan öğrencisinin özel okullara devam ettiğini ortaya koyar. Araştırma kelimesinin ifade edilişinde , merak etmişimdir: Kaç tane özel okul  esaslı eğitim topluluklarını zenginleştirmek için görüşlerini paylaşıyorlar? Devlet okulları ve özel okullar arasındaki işbirliğini daha fazla nasıl teşvik edebiliriz?


         Lütfen düşüncelerinizi yorumda paylaşınız.